ΦΥΤΩΡΙΑ ΔΕΛΤΑ NURSERIES DELTA TREES LTD

Ενημέρωση Συνεργατών

Αναρτήθηκε από ΦΥΤΑ ΦΥΤΩΡΙΑ ΔΕΛΤΑ NURSERIES DELTA TREES LTD Τρίτη 3 Ιουλίου 2012 0 σχόλια

Η εταιρία μας από αύριο και όλο το μήνα Ιούλιο θα μεταμοσχεύσει από τους χώρους παραγωγής της στο Λεσίνι Αιτ/νιας και θα διαθέσει προς πώληση, από τις νέες εκθεσιακές – αποθηκευτικές εγκαταστάσεις της , στο 28 Χιλ. Παλαιάς Εθνικής Οδού Αθηνών – Λαμίας Αφίδνες, τα κάτωθι φοινικοειδή φυτά.

Φοίνικας Κανάριος ( Phoenix Canariensis )

από 0,70 ύψος κορμού έως 1,50 μέτρο ύψος κορμού.

Ουασιγκτώνια Ρομπούστα - Φιλίφερα ( Washingtonia Robusta - Filifera)

από 1,70 μέτρο ύψος κορμού έως 5,50 μέτρα ύψος κορμού

Χαμαίρωπας χούμιλις ( Chamaerops Humilis)

από 0,70 ύψος κορμού έως 1,20 μέτρο ύψος κορμού (πολλοί κορμοί ).

Σημ 1: Τα ανωτέρω φυτά μπορεί να διατεθούν σε συνεργάτες της Δυτ. Ελλάδας η όποιον άλλον επιθυμεί και από τους χώρους παραγωγής ασφαλώς με χαμηλότερο τίμημα.

Σημ 2: Στην περιοχή μας δεν υπάρχει προσβολή σε φυτά από Paisandisia archon η Rhynchophorus ferrugineus Olivier. Η εταιρία μας, ψεκάζει ανά τακτά διαστήματα προληπτικά τα φυτά με εγκεκριμένα σκευάσματα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων.

Γιά περισσότερες πληροφορίες.

Λαμπρος Δουρούκης

κιν. 6973392234

| |

ΜΕ ΝΕΟ ΕΚΘΕΣΙΑΚΟ - ΑΠΟΘΗΚΕΥΤΙΚΟ ΧΩΡΟ ΣΤΙΣ ΑΦΙΔΝΕΣ

Αναρτήθηκε από ΦΥΤΑ ΦΥΤΩΡΙΑ ΔΕΛΤΑ NURSERIES DELTA TREES LTD Σάββατο 2 Ιουνίου 2012 0 σχόλια

Φίλοι και Συνεργάτες

Η εταιρία μας ΦΥΤΑ-ΦΥΤΩΡΙΑ DELTA TREES ΕΠΕ ενάντια σε κάθε απαισιόδοξη οικονομική πρόβλεψη και σενάρια εξόδου από την Ευρωζώνη, αυξάνει την παραγωγική και επιχειρηματική της δράση με την δημιουργία και λειτουργία εκθεσιακών -αποθηκευτικών χώρων περίπου 15.000 τμ, στην περιοχή Αφιδνών και συγκεκριμένα κοντά στα διόδια Αφιδνών ( Κιούρκα ) στην Παλαιά Εθνική οδό Αθηνών Λαμίας (28o χιλ. Ε.Ο. Αθηνών Λαμίας), στοχεύοντας να προσφέρει ολοκληρωμένες λύσεις σε: φυτώρια, αρχιτέκτονες τοπίου, κατασκευαστές πρασίνου, γεωπόνους, κηπουρούς, ιδιώτες, δημόσιο, λύσεις οι οποίες θα διακρίνονται για τις χαμηλές τιμές, την ποιότητα, την ταχύτητα εξυπηρέτησης και την υψηλή αισθητική τους.
"Είμαι περήφανος που είμαστε μια από τις λίγες εταιρείες που παράγουν οξυγόνο αντί CO2."

Η επιχείρηση εκτός της παραγωγικής και εμπορικής δραστηριότητας, των συνεργασιών με μεγάλους οίκους του εξωτερικού,ειδικεύεται στην μεταμόσχευση ενηλίκων αλλά ταυτόχρονα και σπανίων δένδρων. Η περικοπή η μεταμόσχευση η εκφόρτωση και η μεταφορά των δένδρων αυτών, απαιτούν συγκεκριμένες τεχνικές πού υπονοούν υψηλή τεχνογνωσία και μεγάλη εμπειρία.

ΦΥΤΑ-ΦΥΤΩΡΙΑ DELTA TREES ΕΠΕ
Χρόνια συνεχούς δημιουργίας.

Το 1996 ξεκινήσαμε την παραγωγική δραστηριότητα με την καλλιέργεια φοινικοειδών στο Βασιλόπουλο Αστακού Αιτ/νίας.

Το 2003 η εταιρία επεκτείνεται στην παραγωγή καλλωπιστικών δέντρων ιδιαίτερα μεγάλης ανάπτυξης. στην ευρύτερη περιοχή Λεσινίου Αιτ/νίας.

Το 2006συνεχίζουμε την παραγωγή φοινικοειδών στην περιοχή Λεσινίου Αιτ/νίας.

ΦΥΤΩΡΙΑ DELTA TREES ΕΠΕ

ΓΡΑΦΕΙΑ: Πλ. Τσόκρη 1 & Λ. Συγγρού11742 Αθήνα

ΕΚΘΕΣΗ: 28ΧΙΛ. Παλαιάς Εθνικής Οδού Αθηνών - Λαμίας 19014 Αφίδνες

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Αστακός - ΛεσίνιΑιτωλοακαρνανίας

www.delta-trees.com info@delta-trees.com

www.delta-trees.blogspot.com delta-trees@hotmail.com

Η σελίδας μας στο Facebook

http://www.facebook.com/#!/profile.php?id=100000515551355

ΣΗΜ : ΣΤΟΝ ΕΚΘΕΣΙΑΚΟ ΧΩΡΟ ΘΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΦΥΤΑ ΣΤΑΔΙΑΚΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ.

ΛΑΜΠΡΟΣ Γ. ΔΟΥΡΟΥΚΗΣ -ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΚΙΝ. 6973392234

| |

Λαγκεστρέμια η Λαγερστροιμία (Lagerstroemia)

Αναρτήθηκε από ΦΥΤΑ ΦΥΤΩΡΙΑ ΔΕΛΤΑ NURSERIES DELTA TREES LTD 0 σχόλια

Οικογένεια: Λυθρίδες (Lythraceae)
Λέγεται και στρατηγός λόγω λείου του κορμού του, διότι στέκεται ευθυτενώς σαν στρατηγός.
Γένος στο οποίο υπάγονται 50 είδη φυτών, τα οποία κατάγονται από την Ασία, τη Νέα Γουινέα, την Αυστραλία και την κεντρική και νότια Αμερική. Είναι φυλλοβόλα δέντρα ή θάμνοι, που ανθοφορούν από τον Ιούνιο μέχρι τον Οκτώβριο και κατάγονται από εύκρατες περιοχές. Αντέχουν και στις χαμηλές θερμοκρασίες, γι’ αυτό και μπορούν να καλλιεργηθούν σε όλες τις περιοχές της χώρας μας.
Το πιο διαδομένο είδος είναι η Λαγεστροιμία η ινδική (Lagerstroemia indica η elegans) που φτάνει σε ύψος 6 μ., διάμετρο 4 μ. και παρουσιάζει όρθια και συμπαγή εμφάνιση. Έχει λείο φλοιό, ελλειπτικά – ωοειδή φύλλα μήκους 3-8 εκατ. και πλατιά λουλούδια με ρυτιδώσεις στα πέταλα, σε ρόδινο, πορφυρό ή λευκό χρώμα, που εμφανίζονται όλο το καλοκαίρι ενωμένα σε επάκριες φόβες. Κατά τον Π. Γ. Γεννάδιο Λεξικόν Φυτολογικόν σελίς 594 έτος 1914 υπάρχει και το είδος Λαγεστροιμία η κομψή, θάμνος απαντών θεραπευόμενος και είς τινάς κήπους των Αθηνών.

Τεχνική της καλλιέργειας
Οι λαγερστροιμίες προτιμούν τα γόνιμα, αργιλώδη εδάφη και τα προσήλια μέρη. Φυτεύονται στην οριστική θέση τους την άνοιξη, σε έδαφος εμπλουτισμένο με χωνεμένη κοπριά ή φυλλόχωμα.

Πολλαπλασιασμός
Ο πολλαπλασιασμός γίνεται με μοσχεύματα, που κόβονται από τους μη ανθοφόρους βλαστούς και τοποθετούνται για ριζοβόληση σε μείγμα τύρφης και άμμου, μέσα σε ψυχρό κασόνι. Όσα ριζώσουν μεταφυτεύονται σε φυτώρια την επόμενη άνοιξη και μπαίνουν στην οριστική τους θέση τον επόμενο χρόνο.

Κλάδεμα

Οι λαγερστροιμίες μπορούν να διαμορφωθούν σε σχήμα θάμνου ή δενδρύλλιου. Στην πρώτη περίπτωση, μετά την οριστική μεταφύτευση, πρέπει να κόβεται ο κύριος βλαστός σε ύψος 30 εκατ. από το έδαφος, για να υποβοηθηθεί ο σχηματισμός χαμηλών διακλαδώσεων. Στη δεύτερη αφήνεται να αναπτυχθεί το στέλεχος και το κλαδεύετε έπειτα από 2-3 χρόνια στο ύψος που επιθυμεί κανείς να σχηματιστούν οι κύριοι βραχίονες. Όταν αυτοί αναπτυχθούν, κλαδεύονται τα χαμηλότερα κλαδιά του στελέχους.
Προς το τέλος του χειμώνα, στα αναπτυγμένα δενδρύλλια, κλαδεύονται τα κλαδιά του περιασμένου χρόνου στα 2/3 του μήκους τους. Ανθοφορύν μόνον τα κλαδιά του χρόνου.

| |

Σοφόρα (Sophora)

Αναρτήθηκε από ΦΥΤΑ ΦΥΤΩΡΙΑ ΔΕΛΤΑ NURSERIES DELTA TREES LTD Σάββατο 12 Μαΐου 2012 0 σχόλια

Οικογένεια: Ψυχανθή ή Παπιλιονίδες (Papilionaceae)

Γένος που περιλαμβάνει 50 είδη δεντρωδών ή θαμνωδών φυτών, τα οποία μπορεί να είναι ανθεκτικά ή ευαίσθητα, αειθαλή ή φυλλοβόλα και, μερικές φορές, αγκαθωτά. Τα φύλλα τους, εναλλασσόμενα και περιττόληκτα φτερωτά, μερικές φορές φέρουν δύο μικρά παράφυλλα, που σχηματίζονται συνήθως από δύο αντίθετα φυλλάρια. Τα λουλούδια εμφανίζονται ενωμένα σε επάκριες ή μασχαλιαίες βοτρυοειδείς ή φοβοειδείς ταξιανθίες, που συχνά περιβάλλονται από βράκτεια. Οι κάλυκες των λουλουδιών έχουν σχήμα καμπανούλας ή μικρού κύπελλου. Οι καρποί είναι λοβοί, μάλλον επιμήκεις, χοντροί και σαρκώδεις. Σε ορισμένα είδη οι λαβοί φέρουν στενώσεις, που τους υποδιαιρούν σε άρθρα, τα οποία μερικές φορές είναι εφοδιασμένα με πτερύγια.

Είδη και ποικιλίες

Σοφόρα η ιαπωνική (sophora japonica). Pagoda Tree. Το είδος αυτό, που κατάγεται από την Κίνα, την Κορέα και την Ιαπωνία, ήρθε στην Ευρώπη κατά τον 8^ο αιώνα. Πρόκειται για δέντρο ύψους 6-12 μ. (μπορεί να φτάσει και τα 25 μ.) με πλατιά και πυκνή στρογγυλή «κόμη» (διαμέτρου 5-10 μ.). Ο κορμός του, κυλινδρικός και ευθύς, περιβάλλεται από φλοιό με αβαθείς, επιμήκεις ρωγμές. Τα φύλλα είναι περιττόληκτα φτερωτά και αποτελούνται από 9 ή 13 ωοειδή φυλλάρια, λεία και ζωηρά πράσινα στην επάνω επιφάνεια και στην κάτω γλαυκά και ελαφρώς χνουδωτά. Μοιάζουν πολύ με τα φύλλα της ροβινίας (ψευδακακίας) μόνο που δεν έχουν αγκάθια. Το καλοκαίρι παρουσιάζει λευκά – υποκίτρινα λουλούδια, ενωμένα σε αραιές κρεμασμένες βοτρυοειδείς ταξιανθίες. Κατά το φθινόπωρο παράγει πράσινους σαρκώδεις λοβούς, που περιέχουν 1-5 νεφροειδείς σπόρους. Από το είδος αυτό έχουν δημιουργηθεί και ποικιλίες με κρεμάμενα προς τα κάτω κλαδιά (κλαίουσες) και ποικιλίες με φύλλα διάστικτα με λευκές κηλίδες.
Σοφόρα η μικρόφυλλος (sophora microphylla). Γνωστή και σαν Σοφόρα η τετράπτερος μικρόφυλλος (S. tetraptera microphylla), το είδος αυτό κατάγεται από τη Νέα Ζηλανδία και αναπτύσσεται σε ύψος 2-3 μ. Πρόκειται για θάμνο ή μικρό δέντρο με λεπτά, γωνιώδη κλαδιά και περιττόληκτα φτερωτά φύλλα, που αποτελούνται από πολυάριθμα, μικρά, ωοειδή φυλλάρια. Τα λουλούδια του έχουν κίτρινο χρώμα και εμφανίζονται ενωμένα σε κρεμάμενες, βοτρυοειδείς ταξιανθίες. Ανθίζει κατά τον Απρίλιο – Μάιο. Οι λοβοί υποδιαιρούνται σε άρθρα, από τα οποία το καθένα είναι εφοδιαμένο με πτερύγια.
Σοφόρα η χνοώδης (Sophora pubescens). Σύμφωνα με τη γνώμη μερικών βοτανολόγων, το είδος αυτό είναι ποικιλία της Σοφόρας της ιαπωνικής. Πρόκειται για δέντρο με στρογγυλή «κόμη» και όρθια κλαδιά. Τα λουλούδια του έχουν λευκορόδινο χρώμα, έντονο βιολετί στην ποικιλία “Violaceae” και εμφανίζονται ενωμένα σε μεγάλες φόβες.
Σοφόρα η δευτερανθής (sophora secundiflora). Αειθαλές είδος που κατάγεται από το Μεξικό. Έχει χαρακτηριστικά δερματώδη φύλλα και βιολετιά λουλούδια, ενωμένα σε επάκριες φόβες.

Τεχνική της καλλιέργειας

Οι σοφόρες φυτεύονται κατά τον Μάρτιο – Απρίλιο σε καλά αποστραγγιζόμενα εδάφη και σε μέρη προσήλια και προφυλαγμένα. Το είδος Σοφόρα η ιαπωνική (S. japonica) που είναι και το πιο διαδομένο, ευδοκιμεί σε γόνιμα, βαθιά και ελαφρά ασβεστώδη εδάφη, αλλά όχι σε αργιλώδη.

Πολλαπλασιασμός

Ο πολλαπλασιασμός γίνεται με σπόρο κατά τον Μάρτιο – Απρίλιο σε κασόνια ή σε ψυχρό θερμοκήπιο. Τα νεαρά φυτά μεταφυτεύονται ένα-ένα σε γλάστρες και στη συνέχεια σε φυτώρια, όπου και παραμένουν για 2-3 χρόνια πριν να φυτευθούν στην οριστική τους θέση.

| |

Λαβούρνο (Laburnum)

Αναρτήθηκε από ΦΥΤΑ ΦΥΤΩΡΙΑ ΔΕΛΤΑ NURSERIES DELTA TREES LTD Τετάρτη 2 Μαΐου 2012 0 σχόλια

Οικογένεια: Ψυχανθή ή Παπιλιονίδες (Papilionaceae).
Αγγλιστί (Golden Chain, Bean - Tree) , Γερμανιστί ( Goldregen).

Γένος που περιλαμβάνει 6 είδη ανθεκτικών και φυλλοβόλων δέντρων ή θάμνων, που ανθίζουν τον Μάιο – Ιούνιο και είναι κατάλληλα για μικρούς κήπους. Δυστυχώς, όλα τα μέρη τους είναι δηλητηριώδη, και κυρίως οι σπόροι που περιέχονται στις μικρές ράγες τους, γι’ αυτό πρέπει να συλλέγονται και να καίγονται αμέσως μόλις σχηματιστούν.
Χαρακτηριστικά σε όλα τα είδη είναι τα λουλούδια τους, τα οποία έχουν κίτρινο χρώμα και σχήμα ψυχής (ψυχανθή) και σχηματίζουν πυκνές, κρεμάμενες και επιμήκεις βοτρυοειδείς ταξιανθίες.

Είδη και ποικιλίες

Λαβούρνο το αλπικό (Laburnum alpinum). Δενδρύλλιο με απλωτή «κόμη» και στιλπνά φύλλα με ωραίο, βαθυπράσινο χρώμα. Πρόκειται για φυτό που αντέχει αρκετά στην ξηρασία και μπορεί να φτάσει σε ύψος 5 μ. Σ’ αυτό υπάγονται οι ποικιλίες «Κλαίουσα» (“Pendulum”), με κρεμάμενα προς τα κάτω κλαδιά, και αψιδωτή «κόμη» και η «Πυραμιδοειδής» (“Pyramidelis”) με συμπαγή και όρθια βλάστηση.

Λαβούρνο το αναγυροειδές (Laburnum anagyroides). Λέγεται και Λαβούρνο το κοινό (L. vulgare). Σ΄ αυτό το είδος πιθανόν να αναφέρεται ο Θεόφραστος με το όνομα Εβένην κύτισος ( Cytisus Laburnum), ( φυτών ιστορία 4,4,6 και 5,3,1) σύμφωνα με τον Δημ. Σ. Καββάδα Βοτανικόν-Φυτολογικόν Λεξικόν τόμος V, σελίς 2240 Πρόκειται για μικρό θάμνο, που φτάνει σε ύψος 4-5 μ. και παρουσιάζει βοτρυοειδείς ταξιανθίες, μήκους 20 περίπου εκατ. Ποικιλίες είναι η «Χρυσή (“Aureum”) με χρυσαφένιο φύλλωμα, η «Φθινοπωρινή» (“Autumnale”) με πολύ σκούρα πράσινα φύλλα και βοτρυοειδείς ταξιανθίες μήκους 35 εκατ., η «Κλαίουσα» (“Peudulum”) με εμφάνιση «κλαίουσας» και τέλος η «Δρυόφυλλος» (“Quercifolium”) με φύλλωμα όμοιο με της βελανιδιάς.

Υβρίδιο Labrnum x watereri. Αποτελεί διασταύρωση μεταξύ των ειδών Λαβούρνο το αλπικό (L. alpinum) και Λαβούρνο το αναγυροειδές (L. anagyroides). Έχει μικρά, στιλπνά φύλλα και κίτρινα λουλούδια, που σχηματίζουν λεπτές βοτρυοειδείς ταξιανθίες, μήκους 30 εκατ. Σ’ αυτό υπάγονται οι ποικιλίες «Κλαίουσα του Alford’s» (“Alford’s woeping”) με απλωτή, αψιδωτή «κόμη» και η “Vossii” γνωστή και σαν υβρίδιο Laburnum x vossii, που έχει πλούσια ανθοφορία μ’ εξαιρετικά μακριούς βότρεις.

Τεχνική της καλλιέρεγειας

Το λαβούρνο είναι φυτό εύκολης καλλιέργειας, γιατί ευδοκιμεί σε οποιοδήποτε έδαφος κήπου και σε μέρη προσήλια ή ημισκιαζόμενα. Η καλύτερη εποχή για το φύτεμα είναι η περίοδος Οκτωβρίου – Νοεμβρίου ή Μαρτίου – Απριλίου. Κατά την πρώτη περίοδο, μετά τη φύτευση, τα νεαρά δέντρα χρειάζονται υποστηρίγματα.

Πολλαπλασιασμός

Και τα δύο είδη πολλαπλασιάζονται με σπόρο, κατά τον Σεπτέμβριο – Οκτώβριο. Η σπορά γίνεται σε γλάστρες, που τοποθετούνται έπειτα σε κρύο κασόνι. Τα νεαρά φυτά μεταφυτεύονται αργότερα σε τελάρα και στη συνέχεια σε φυτώρια. Το επόμενο φθινόπωρο φυτεύονται στην οριστική τους θέση.
Τα υβρίδια και οι ποικιλίες πολλαπλασιάζονται με εμβολιασμό κατά τον Μάρτιο. Σαν υποκείμενα χρησιμοποιούνται τα είδη Λαβούρνο το αλπικό (L. alpinum) και Λαβούρνο το αναγυροειδές (L. anagyroides).

| |

Φτελιά

Αναρτήθηκε από ΦΥΤΑ ΦΥΤΩΡΙΑ ΔΕΛΤΑ NURSERIES DELTA TREES LTD Παρασκευή 6 Απριλίου 2012 0 σχόλια

Πτελέα ή Ούλμος (Ulmus)
Οικογένεια: Ουλμίδες (Ulmaceae)
Κοινά ονόματα: φτελιά, φτελιός, καραγάτσι, βρυσσός, βρυσσιά
Γαλλ. Orme Αγγλ. Elm. Τουρκ. Καρά – Αγάτζ.

Γένος με 45 είδη ανθεκτικών φυλλοβόλων δέντρων, που κατάγονται από τις εύκρατες περιοχές του βόρειου ημισφαίριου. Χάρη στην όμορφη εμφάνισή τους, τη γρήγορη ανάπτυξή τους κατά τις νεανικές φάσεις (πάνω από 1 μ. το χρόνο) και την ευκολία του πολλαπλασιασμού τους, χρησιμοποιούνται συχνά στη διακόσμηση πάρκων και μεγάλων κήπων, καθώς και στις δεντροφυτεύσεις των δρόμων.
Οι φτελιές είναι δέντρα μέτριου και μεγάλου μεγέθους (ύψος 10-20 μ.), μακρόβια (μπορούν να ζήσουν πάνω από 500 χρόνια) και περιζήτητα και για το ξύλο τους, το οποίο είναι πολύ ανθεκτικό και ελαστικό. Από την αρχαιότητα στην Ιταλία χρησιμοποιούνταν για στήριγμα των αναδεντράδων της αμπέλου, γι αυτό και χαρακτηρίζεται από τον Βιργίλιο και όχι (χωρίς να έχει ιδιαίτερη σημασία ) από τον Οράτιο ( Π.Γ. Γεννάδιος Λεξικόν Φυτολογικόν σελίς 813) η Πτελέα ως φίλη της αμπέλου, ( amica vitubus ulmi ).
Τα φύλλα, σε λιγότερο ή περισσότερο σκούρο πράσινο χρώμα, είναι εναλλασσόμενα, λεία, γυαλιστερά και οδοντωτά, με πολύ εμφανείς νευρώσεις και ασύμμετρα τα δύο τμήματά τους. Τα λουλούδια, κίτρινα – κοκκινωπά και ερμαφρόδιτα, εμφανίζονται στο δέντρο την άνοιξη, πριν από τα φύλλα. Ο καρπός είναι «σαμάρο», με σπόρο που περιβάλλεται από ένα στρογγυλωπό, πεπλατυσμένο έλασμα, και ωριμάζει πριν αναπτυχθούν τελείως τα φύλλα.

Είδη και ποικιλίες

Ούλμος ο αμερικανικός (Ulmus americana). Γνωστό και σαν άσπρη φτελιά της Αμερικής, το δέντρο αυτό κατάγεται από τις ανατολικές περιοχές της βόρειας Αμερικής. Έχει μεγάλη πλαγιόκλαδη «κόμη» και πυκνό βαθυπράσινο φύλλωμα, ιδανικό για τη δημιουργία σκιάς σε δρόμους και κήπους. Τα φύλλα, πτυχωτά, με διπλά οδοντωτή παρυφή, είναι εξαιρετικά ασύμμετρα. Είναι γνωστές οι ποικιλίες «Ανερχόμενη» (“Ascendens”), με πυραμοειδή «κόμη» και «Κλαίουσα» (“Pendula”) με μακριά, κρεμάμενα προς τα κάτω κλαδιά.

Ούλμος ο πεδινός (Ulmus campestris). Γνωστό και σαν Ούλμος ο πρωτεύων (Ulmus procera) το είδος αυτό είναι η πεδινή φτελιά, που αναπτύσσεται σε κάμπους και λόφους. Διαδομένη στην κεντρική και νότια Ευρώπη, καθώς και στη βόρεια Αφρική, η πεδινή φτελιά είναι ένα δέντρο μεγάλου αναστήματος (ύψος 10-20 μ., διάμετρος «κόμης» 7-9 μ.) πολύ μακρόβιο, με γρήγορη ανάπτυξη και ωοειδή – επιμήκη «κόμη», μερικές φορές λυγερή, με λεπτές διακλαδώσεις και με συμπαγές φύλλωμα. Καρποφορεί με αφθονία, αλλά οι καρποί είναι συχνά στείροι (το είδος πολλαπλασιάζεται και με παραφυάδες). Προσφέρει άριστο ξύλο.
Η πεδινή φτελιά είναι, κατά πάσα πιθανότητα, το είδος από το οποίο δημιουργήθηκαν οι περισσότερες διακοσμητικές ποικιλίες, από τις οποίες αναφέρουμε την (“Argenteo - variegata”) και την «Χρυσοποικιλόχρωμη» (“Aureo-variegata”), με φύλλα διάστικτα αντίστοιχα με άσπρο και κίτρινο, την «Ανταρκτική» (“Antarctica”) με φύλλα χρυσοχαλκόχρωμα, την «Κορυλόφυλλο» (“Corylifolia”) και την «Πορφυρή Κορυλόφυλλο» (“Corylifolia Purpurea”), τα φύλλα της οποίας είναι όμοια με της φουντουκιάς και, τέλος, την «Κλαίουσα» (“Pendula”) με κρεμάμενα προς τα κάτω κλαδιά.

Ούλμος ο καρπινόφυλλος (Ulmus carpinifolia). Κατάγεται από την Ευρώπη και τη δυτική Ασία, φτάνει σε ύψος 15 μ. Έχει φύλλα εξαιρετικά ασύμμετρα στη βάση, πολύ μυτερά, λεία στην επάνω επιφάνεια και ελαφρώς βελούδινα στην κάτω. Το φθινόπωρο παίρνουν ένα βαθύ κίτρινο χρώμα. Είναι ανθεκτική στους θαλασσινούς ανέμους και έχει ωοειδή – στροφυλωπή «κόμη». Η ποικιλία «Κερατοειδής» (“Cornubiensis”) έχει κωνική «κόμη» και λεία, γυαλιστερά φύλλα. Ο Ούλμος ο καρπινόφυλλος του Χουήτλυ (Ulmus carpinifolia wheatley) είναι μια ποικιλία με ανερχόμενα κλαδιά και λεία επιφάνεια.
Ούλμος ο λείος (Ulmus glabra). Γνωστό και σαν Ούλμος ο ορεινός (Ulmus montana) το είδος αυτό κατάγεται από την κεντρική και βόρεια Ευρώπη. Έχει ύψος 10-20 μ. και πλάτος 5-10 μ. Η «κόμη», όχι πολύ πυκνή, αποτελείται από αραιές διακλαδώσεις με τους κύριους βραχίονες σε μικρή απόσταση από το έδαφος. Τα φύλα είναι ωοειδή. Και από το είδος αυτό έχουν δημιουργηθεί πολυάριθμες διακοσμητικές ποικιλίες, από τις οποίες αναφέρουμε τη «Μελανοπόρφυρη» (“Atropurpurea”) με σκούρα πορφυρά φύλλα, την «Καμπερνταούνειο» (“Camperdownii”) με πυραμιδοειδή «κόμη» και μικρά φύλλα, τη «Χρυσή Κιονωτή» (“Fastigiata Aurea”) με όρθιες διακλαδώσεις και μικρά φύλλα, την «Κιτρινίζουσα» (“Lutescens”) με κίτρινα φύλλα.
Πτελέα x ολλανδική (Ulmus x hollandica). Πρόκειται για υβρίδιο που δημιουργήθηκε από διασταύρωση των ειδών Ούλμος ο λείος (Ulmus glabra) και Ούλμος ο καρπινόφυλλος (Ulmus carpinifolia). Οι ποικιλίες που δημιουργούνται μπορούν να φτάσουν σε ύψος 20 μ. και μοιάζουν στην εμφάνιση πότε με τον ένα και πότε με τον άλλο πρόγονο.
Ούλμος ο λείος (Ulmus levis). Είναι ένα είδος με σημαντικές διαστάσεις, ασύμμετρη «κόμη» και αυλακωτό στέλεχος, με τα χαρακτηριστικά λουλούδια που έχουν πολύ μακριούς ποδίσκους. Είναι διαδομένο στη βορειο-κεντρική Ευρώπη, όπου απαντά αυτοφυές.
Ούλμος ο νάνος (Ulmus pumila). Γνωστό και σαν φτελιά της Σιβηρίας, το είδος αυτό έχει μέτριο ύψος, το πολύ μέχρι 12 μ. και κατάγεται από την Κίνα και τις βορειοανατολικές ζώνες της Σοβιετικής Ένωσης. Έχει φύλλα βαθυπράσινα, ωοειδή και μυτερά, με πολύ οδοντωτές παρυφές.

Ούλμος ο μικρός, (Ulmus minor). Πτελέα η ελάσσων υποειδ. στενόφυλλος.

Τεχνική της καλλιέργειας

Η φτελιά καλλιεργείται αρκετά εύκολα. Προτιμά εδάφη γόνιμα, δροσερά και βαθιά, καλά αποστραγγιζόμενα, ακόμα και αργιλώδη. Αντέχει καλά στον παγετό και πολλές από τις ποικιλίες της μπορούν να αναπτυχθούν χωρίς προβλήματα στη μολυσμένη ατμόσφαιρα των πόλεων.

Πολλαπλασιασμός

Μπορεί να πολλαπλασιαστεί με σπόρο που δύσκολα διατηρείται και πρέπει να σπέρνεται αμέσως μετά την ωρίμανσή του, στην αρχή του καλοκαιριού, σε αμμώδες φυτόχωμα και σε βάθος 2 εκατ. Οι σπόροι φυτρώνουν γρήγορα σε είκοσι περίπου μέρες, αλλά σε ποσοστό μάλλον μικρό. Τα δενδρύλλια της φτελιάς είναι έτοιμα για την οριστική τους φύτευση σε 2-3 χρόνια. Ο πολλαπλασιασμός, με μόσχευμα κλαδιού ή με καταβολάδα, είναι επίσης εύκολος, και χρησιμοποιείται ιδιαίτερα για τον πολλαπλασιασμό ποικιλιών με σταθερά χαρακτηριστικά.

Ζωικοί εχθροί και ασθένειες

Εδώ και μερικές δεκαετίες τα είδη της φτελιάς προσβάλλονται από μια μυκητολογική ασθένεια, η οποία μεταδίδεται από ορισμένα κολεόπτερα, που ανοίγουν τρύπες στο ξύλο κάτω από το φλοιό, με αποτέλεσμα να ξεραθούν τα φύλλα καθώς και ολόκληρο το δέντρο.
Ο μοναδικός τρόπος για την καταπολέμηση αυτής της ασθένειας, μια και δεν έχουν βρεθεί ακόμα αποτελεσματικά φάρμακα, είναι η χρησιμοποίηση ανθεκτικών ειδών και ποικιλιών που έχουν εμβολιαστεί πάνω σ’ αυτά.

| |